W działalności gospodarczej telefon stanowi ważne źródło komunikacji i pozyskiwania informacji. Bez niego prowadzenie firmy byłoby skomplikowane, a przy tym mogłoby negatywnie wpływać na kontakty z klientami.

Prowadząc działalność gospodarczą we własnym mieszkaniu podatnicy często korzystają w kontaktach z klientami z telefonu stacjonarnego.  Nie ma przeszkód, aby wydatki z tytułu rozmów telefonicznych wykonywanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowiły koszty uzyskania przychodów. Jeśli jednak rozmowy te są przeprowadzane z prywatnego telefonu podatnika, musi on pamiętać o prawidłowym udokumentowaniu tych wydatków.

Do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć tylko koszty, które miały lub mogły mieć wpływ na uzyskanie przychodu, dlatego też podatnik powinien wykazać, że rozmowy z domowego telefonu dotyczyły działalności gospodarczej.

Właściwe udokumentowanie związku rozmów telefonicznych z prowadzoną działalnością umożliwia biling. Na podstawie otrzymanego od operatora wydruku podatnik powinien ustalić, które rozmowy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Zdarza się, że podatnicy – chcący zaliczyć całą kwotę z faktury za telefon stacjonarny w poczet kosztów wykonywanej działalności - proszą operatorów o wpisywanie w polu nabywcy danych firmy. Jednak w takim wypadku muszą się liczyć z tym, że w przypadku kontroli z urzędu skarbowego, mogą zostać poproszeni o przedstawienie bilingów i uzasadnienie, że wszystkie połączenia były związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.