W momencie wycofania środka trwałego z działalności gospodarczej obowiązek z tytułu podatku VAT powstaje wówczas, gdy przy zakupie dokonano odliczenia podatku VAT. Oznacza to, że gdy przy zakupie środka trwałego podatnik nie odliczył podatku od towarów i usług to nie powstanie u niego obowiązek w podatku VAT z tytułu przekazania środka trwałego na cele osobiste. Dokonanie odliczenia podatku VAT przy zakupie pociąga za sobą obowiązek naliczenia podatku w momencie wycofania środka trwałego z działalności w takiej wysokości, w jakiej dokonano odliczenia. Późniejsza sprzedaż nie podlega już opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Sam fakt wycofania środka trwałego z działalności gospodarczej nie pociąga za sobą konsekwencji w podatku dochodowym. Obowiązek z tytułu tego podatku wystąpi tylko wówczas, gdy podatnik sprzeda wycofany z działalności środek trwały przed upływem sześciu lat. Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych sprzedaż środka trwałego, który był używany w działalności gospodarczej i był ujęty w ewidencji środków trwałych stanowi przychód z działalności, który należy wykazać w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

Ustawa określa jednak przedział czasowy, w którym sprzedaż należy zaliczyć do przychodów. Jeżeli więc pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym dany środek trwały został wycofany z działalności i dniem jego odpłatnego zbycia nie upłynęło 6 lat, osiągnięty w wyniku jego zbycia przychód stanowi przychód z działalności gospodarczej.

Dopiero po upływie sześciu lat sprzedaż środka trwałego nie będzie wywoływała skutków podatkowych. Wartość przychodu podlega ujęciu w księdze podatkowej na podstawie dokumentu zbytu. W przypadku, gdy środek trwały nie został całkowicie zamortyzowany, powstaną koszty w postaci niezamortyzowanej wartości środka trwałego.